Zonder kinderen

Ongelukken kunnen alleen gebeuren als mijn kinderen bij anderen zijn. Zo lang ze bij mij zijn, kan hen niets overkomen. Zo krom kan ik denken. Zijn ze bij hun vader en rijdt hij met ze naar Zuid-Limburg, dan kan ik pas ontspannen na het verlossende sms-je dat ze veilig zijn aangekomen. Rij ik daarentegen met ze naar Brabant, dan kan er eigenlijk niks gebeuren. Mensen denken altijd dat ze zelf onsterfelijk zijn. Best wel raar.

Bijna twee weken zijn ze nu weg. Op vakantie in Zuid-Limburg. Eindelijk de vrijheid om te eten hoe laat ik wil. Boodschappen te doen om negen uur ‘s avonds, tussen de vrijgezellen met hun pizza’s en bier. Heel anders dan die moeders op woensdagochtend met hun gejaagde blik (drie uur de tijd om boodschappen te doen, te sporten, die sollicitatiebrief te schrijven, te stofzuigen en gezellig koffie te drinken met een vriendin).

Zonder kinderen is het leven echt rustiger. Dus wat doet een moeder dan? Die gaat haar leven weer hectisch maken. Volproppen. Door het huis te verbouwen bijvoorbeeld. Nu kan het. Ze organiseert een stoelendans van kamers. Kinderen naar de zolder, ik op hun kamer en mijn kamer wordt werk-, logeer- en rommelkamer. Uitgeput lees ik daarna de krant in één keer uit, hoef ik niemand te antwoorden, naar niemand te luisteren. Geen ruzie te sussen, geen spelletjes te doen, niemand te manen om op te ruimen, tanden te poetsen en nu eindelijk die pyjama aan te trekken. Hè, wat mis ik mijn kinderen. Kan niet wachten tot zondag. Maar eerst nog die autorit.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s